Is midlife anders voor homo’s?

midlife is anders voor homo's

Mannen vertonen in hun midlife regelmatig behoorlijk typisch gedrag. In dit blog onderzoek ik in welke mate midlife voor homo’s anders is dan voor heteromannen.

Je bent een man van begin 40 en je hebt het allemaal: Een huis, bijna 15 jaar een fijne vrouw, een paar lieve kinderen, gezellige buren, een goede baan en een nieuwe leasebak. En opeens sta je stil en besef je dat het leven aan je voorbij gevlogen is. De dromen van vroeger heb je niet waargemaakt. Om je heen kijkend zie je wat je wel bereikt hebt: Je zit muurvast aan jouw hypotheek, werk, gezin en vrouw met wie je nog nauwelijks seks hebt. Ze wordt ouder en je vindt haar niet meer aantrekkelijk. Je realiseert je ook dat je nooit die succesvolle ondernemer zal worden. Bovendien vind je jezelf dik en onaantrekkelijk geworden. Je voelt je falen als echtgenoot, vader, zakenman en man. Je voelt je een buitenstaander, trekt je terug en denkt na hoe het zover gekomen is. Het moet allemaal anders, want je wilt je weer jong, vrij, sterk en mannelijk voelen. Dan valt het kwartje: Door je vrouw voel je je oud, gevangen, zwak en als een gecastreerde man. Je blijft steeds vaker laat op kantoor, gaat op eens fanatiek sporten, flirt met je tien jaar jongere collega, begint met haar een affaire en dumpt uiteindelijk je vrouw.

Dit is het treurige verhaal van mijn ex-zwager en een drama voor mijn zus. Maar het is ook een goed voorbeeld van een heteroman in een midlifecrisis. Het enige wat hij niet heeft gedaan is zijn baan opzeggen en een rode sportauto kopen, want dat schijnt er ook bij te horen. De media staan vol met deze stereotyperende midlife-verhalen, die voor homo’s echter vaak minder relevant zijn. Zo hebben homo’s meestal geen kinderen en ze zijn ook vaker single. Maar wat is dan wel een typisch verhaal van een homo met een midlifecrisis?

MIDDELBARE LEEFTIJD IS WANNEER JE DE TOP VAN DE LADDER BEREIKT MAAR ER ACHTER KOMT DAT HIJ TEGEN DE VERKEERDE MUUR STAAT

Je bent 42, single en je woont in een Amsterdams appartement en hebt een goede baan. Je bent goed in vorm want je sport veel. Je hebt veel vrienden en gaat veel uit in bars, clubs en mist geen danceparty. Vaak ben je op vakantie, voor een paar weken of een weekendje weg. Je leven draait om werken, uitgaan, reizen en vooral om seks. En ineens sta je stil en besef je dat het leven aan je voorbij gevlogen is. Wat is er gebeurd? Je doet waar je als tiener van droomde, maar toch voel je dat dit leven niet goed meer bij je past. Je bent aan het feesten met je vrienden, maar je voelt je steeds ouder in bars en clubs. Je hebt alle danceparty’s al gezien en je wordt niet meer enthousiast zonder een pilletje. Het kost je erg veel moeite om er goed uit te blijven zien. Je draagt regelmatig kleren die eigenlijk voor tieners of twintigers bedoelt zijn en overweegt liposuctie. Om gespierder te worden moet je heel zwaar trainen, voortdurend op dieet en eigenlijk anabolen spuiten. Dan voel je je weer jong en sterk. En ja, je hebt nog steeds veel no strings attached seks. ’s-Avonds na het werk, in de sauna van de sportschool, in het weekend of op vakantie. In vijftien jaar is er niet veel veranderd, behalve dan dat jij ouder geworden bent. Je leven voelt als een sleur aan. De gedachte van vijftien jaar nog meer van hetzelfde gaat je tegen staan. Je wilt wat anders, maar wat dan?

Het verhaal hierboven is mijn verhaal en zo begon mijn midlifecrisis. Ik had wel eens over midlife gelezen, maar ik vond dat het op mij helemaal niet van toepassing was. Midlife vond ik iets voor heteromannen. Toen las ik het Boek voor mannen van Eelco Smit. Hij legt daarin uit waarom mannen een doel in hun leven nodig hebben. Smit beschrijft ook de verschillende fasen in een mannenleven. Voor de eerste keer las ik over allerlei midlife-problemen en uitdagingen. ‘Middelbare leeftijd is wanneer je de top van de ladder bereikt maar er achter komt dat hij tegen de verkeerde muur staat.’ Zo’n 20% tot 25% van de mensen tussen de 40 en 60 ervaren in midlife in meer of mindere mate een crisis. Mannen blijken in midlife vooral bang te zijn voor fysieke veroudering en voor ziekte. Ze verzetten zich er tegen of krijgen drang hun jeugd opnieuw te willen beleven. Fanatiek sporten, grijze haren verven of jongenskleren aantrekken. Als dat niet de veroudering stopt, wordt de midlife-man boos, rebels, en vlucht vaak in drank, drugs of seks. Daarna komt soms een depressie, maar uiteindelijk wordt alles rustiger en komt de acceptatie.

Sommige midlife-symptomen veranderingen herken ik: Een leesbril, hardnekkige vet op mijn buik, zware katers en de weg kwijt zijn. Maar in veel andere symptomen herken ik me niet. Ik voelde me bijvoorbeeld niet gevangen in mijn relatie. Mijn lichaam wordt weliswaar ouder, maar toch ben ik zoals altijd redelijk goed getraind en ik heb genoeg seks. Ik wil niet mijn jeugd opnieuw beleven en heb geen drang om plotseling veel uit te gaan of om te vluchten in drank en drugs. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden. Mijn verhaal is dan ook het verhaal van een homoman met midlife-problemen.

Welke problemen komen veel homo’s tegen in midlife? Zijn er verschillen tussen homo’s? De een is single, zoals ik destijds, terwijl de ander een vaste partner heeft. Weer een andere homo is laat uit de kast gekomen. Bij de een zullen de midlife-jaren ongemerkt voorbij gaan, terwijl de ander er veel last van heeft. De zoektocht ging verder.

OPEENS BEN JE 45 JAAR OUD EN IS HET FEEST VOORBIJ. DAARNA STAAT JE ALS HOMO IN JE MIDLIFE EEN HOOP ELLENDE TE WACHTEN

Er is niet veel geschreven over homo’s tussen de 40 en 60 jaar en ik schrok van de inhoud: Het zijn weinig optimistische verhalen.

Een grote uitdaging voor homo’s in hun midlife-fase is het ouder worden in de homo body culture of lichaamscultuur, waarin een afgetraind of fit lichaam erg dominant aanwezig is. Harold Kooden schrijft in Golden Men dat ‘veel homo’s hun lichaam zien als hun beste asset op vrije markt van seks. Nu je ouder wordt raakt je lichaam in verval. Als gevolg daalt je marktwaarde.’ In 2013 schrijft Steven Petrow in de New York Times over hoe oudere homomannen onzichtbaar worden. CNN bericht in 2010 dat door de afwezigheid van gelijke rechten je in Amerika als oudere homo’s met een financiële achterstand te maken ten opzichte van hetero’s. Bijvoorbeeld omdat je als homo geen aanspraak kan maken op het weduwenpensioen van je overleden partner. Het is een leven waarin traditionele mijlpalen die overgang naar ouder worden markeren (zoals trouwen en kinderen krijgen) afwezig zijn. Ook afwezig is de generatie van midlife en oudere homoseksuele rolmodellen die grotendeels door aids is weggevaagd.

Je komt uit de kast in de twintig, je begint met feesten en opeens ben je 45 jaar oud en het is feest voorbij. Daarna staat je als homo in midlife een hoop ellende te wachten. Zoals veel midlife-mannen proberen ook homo’s er van alles aan te doen om maar om het verouderingsproces tegen te gaan: Nog fanatieker sporten, plastische chirurgie, kleren van jongemannen dragen, elk weekend uitgaan en drugs. Homo’s schijnen bij uitstek moeite te hebben met volwassen worden schrijft Dalton Heinrich in zijn blog waarin hij zich afvraagt of homomannen met het Peter Pan-syndroom vervloekt zijn. Gelukkig, er positieve kanten zitten aan midlife voor homo’s. Welke zijn dat dan?

IK VIND DAT IK ZEKERDER BEN GEWORDEN, ZELFS IN DE ONZEKERE TIJD VAN MIJN MIDLIFE

Als je de 40 gepasseerd bent en al een flinke tijd geleefd hebt, krijg je om te beginnen een beter perspectief op het leven. Je kent jezelf door en door en als het goed is, zal je jezelf beter accepteren zoals je bent. Als je ouder wordt ben je vaak ook wat flexibeler in je opvattingen, minder oordelend en veroordelend. Je weet tegelijkertijd wat belangrijk is in je leven en laat je minder gek maken. Je hebt dus ervaring en wijsheid opgebouwd in je leven. Tenminste dat zeggen de geleerde heren. Ik vind dat ik veel zekerder ben geworden, zelfs in de onzekere tijd van mijn midlife. Ik vind me mezelf nog steeds sexy en mannelijker dan ooit. Ik heb genoeg aandacht. Wellicht ben ik het daddy-type dat sommige jongere homomannen aantrekkelijk vinden.

De meeste homomannen die ik ken staan vol in het leven en maken fulltime deel uit van de maatschappij. Ze zijn bovendien vaak ook nog erg actief in de homoscene. Als ik naar mezelf kijk ben ik volgens de definitie een midlife-homo, maar het voelt niet zo. Langzaam onzichtbaar en eenzaam worden doe ik niet.

Het wordt tijd dat er ook in Nederland geschreven wordt over homomannen en midlife. Dat ga ik doen op dit blog. Ik ga over grote, zware onderwerpen schrijven, maar ook over luchtige en minder belangrijke. Ik heb inmiddels tientallen homoseksuelen tussen de 40 en 60 geïnterviewd over midlife. Hun ervaring zal ik ook verwerken in mijn blog: Homo’s en midlife.

Ter afsluiting van mijn blog voor deze week geef ik een antwoord op mijn vraag in de titel: Is midlife anders voor homo’s (dan voor hetero’s)? Ik kom tot de conclusie dat er in je midlife veel dezelfde dingen mee kan maken als heteromannen en ook vrouwen, maar dat je als ouder wordende homo nogal wat extra uitdagingen hebt. Maar ik ben ook benieuwd wat jij vindt. Dus like en volg mijn blog. Laat vooral van je horen door een reactie te plaatsen. Je kunt ook de anonieme online enquête over homo’s en midlife in te vullen (in ongeveer 10 minuten).

OverPhilip
Ik ben homo in de veertig en woon in Amsterdam met mijn vaste vriend. In dit blog schrijf ik over wat ik lees en mee maak als midlife homoman.

10 Comments

  1. Ach ja, zelfs in de ouderen sous wordt je hard beoordeeld, veroordeeld, afgewezen, bekeken en afgekeurd. Meeste homo,s hebben geen tijd voor echte menselijke contact. Ik moeten wil waken en bewaken dat ik uit de hoek blijft van voorgenoemde gedragingen. Groet robert

    • Hey Robert, dank je wel voor je bericht. Het is naar om zoveel negativiteit mee te maken. Mensen kunnen erg hard tegen elkaar zijn. Toch blijft echt menselijk contact erg belangrijk. Succes!

  2. Geweldig om je blog te lezen, benieuwd naar wat er gaat volgen aan reacties en/of inzichten. Ben single homo van mid veertig, ‘heb’ fijne gezonde jonge kinderen samen met twee vrouwen, zelf ook gezond, werk als zelfstandige en vraag me echt al tijden af of dit het nu is. Word er onrustig van, ontevreden, ongeduldig in vriendschappen en daarnaast vaak ook lethargisch. Het doel wat mannen volgens sommigen moeten hebben en wat ik zolang ik me kan herinneren ook had, ontbreekt nu voor het eerst, maar allerlei dromen blijven er volop. “This too shall pass” natuurlijk maar wat inzicht zou fijn zijn

    • Hey Jim. Dank je voor je reactie en je compliment over mijn blog. Wat je beschrijft aan gevoelens die je als midden veertiger opeens hebt komen bekend voor. Gelukkig weet ik ook dat deze fase van ‘lost in the woods’ weer voorbij gaat. Wat ik jou kan aanbevelen is deze periode op z’n charme te waarderen. Inmiddels kan ik redelijk goed omgaan met de onduidelijkheid. Tegelijkertijd besteed ik veel tijd aan nadenken over wat ik voor mezelf belangrijk vind. Bijvoorbeeld over het onderwerp homo’s en midlife schrijven. Dit blog is daar een voorbeeld van. Binnenkort zal ik weer een post doen. Succes!

  3. Dit blog ontdekt en heel herkenbaar. Ben 40. In het buitenland opgegroeid, alles op seksueel gebied uitgesteld tot ik 20 was en in Amsterdam woonde. Complexen over oud worden heb ik niet meer. Ik werd al kaal op mijn 21ste en dat zul je weten in de upmarket Amsterdamse gayscene. Grote crisis maar was ook snel op die scene uitgekeken. Voor mij geen liposuctie of wat dan ook, ik kan met mezelf leven. Nooit echt een relatie gehad. Wie weet. Maar was liever hetero geweest.

    • Dank je Niels. Het is goed om te lezen dat je in balans bent met jezelf. Toch vind ik het jammer om te lezen dat je liever hetero zou zijn geweest. Ik begrijp je op een bepaalde manier wel, want de kans is groot dat onze levens er dan volledig anders zouden hebben uitgezien – vrouw en kinderen bijvoorbeeld. Maar toch zou ik voor geen goud willen ruilen. Ik ben erg blij dat ik homo ben. Dat ik de schoonheid en geilheid van mannen voel in mijn hele lijf. En wat betreft kaal worden kan ik alleen maar schrijven dat er genoeg mannen zijn die kaal of kaal geschoren juist erg sexy vinden. Onder andere ikzelf. Gisteren kwam ik toevallig een oude bekende tegen. Jaren niet gezien Ik heb hem nooit sexy of aantrekkelijk gevonden. Maar deze keer zag hij er anders uit: Hij had zijn haren afgeschoren. En bam! Wat een sexy gast is hij geworden… Wie weet kom je een leuke man tegen om een relatie mee te hebben.

  4. Goed om je blog te lezen. Ik ben zelf homo van mid veertig in Amsterdam en vind het moeilijk om een partner te vinden. Je schrijft dat je op aanraden van je psycholoog je datingtactieken hebt veranderd. Ik ben benieuwd naar wat je hebt aangepast?

  5. Hey Sjoerd, dank je voor je bericht. Een partner vinden is inderdaad best wel moeilijk. Voor homo’s (maar ook vrouwen) en al helemaal als je wat ouder begint te worden. In mijn geval kwam het er op neer dat ik voortdurend op zoek was naar seks. Op GayRomeo, Grindr, Bullchat, maar ook tijdens het uitgaan op party’s bijvoorbeeld. Via seksdates hoopte ik een leuke vent tegen te komen waarbij de vonk zou overspringen. In de praktijk had ik met name seksdates. Ik heb met mijn psycholoog hier best wel veel over gesproken. Ik dacht met mijn lul, niet met mijn hart en hoofd. Ik wilde een bepaald type jonge of man scoren. Dus waren voor mij met name de fysieke kenmerken doorslaggevend. Op mijn eigen online profielen had ik met name foto’s van mijn torso. De analyse van de psycholoog: Als je naar seks zoekt, krijg je seks en meestal geen liefde. Dat is wat veel homo’s doen. Eerst seks, en dan hopen dat je bij elkaar past en ook nog allebei een relatie wilt. Een alternatief is proberen mannen te daten op een ouderwetse manier. Niet meteen seks, eerst een koffie, borrel of wat dan ook. Elkaar leren kennen. En dan seks. Mijn online profielen heb ik een paar maanden offline gehaald. Toen ik weer online ging heb ik de blootfoto’s weggehaald en een paar leuke foto’s van mezelf met kleren er op gezet. Daarnaast een tekst met wat ik zoek en leuk vind in een man (zonder dat ik desperaat overkwam). Ik had best wel veel mannen die op eens wel in mij geinteresseerd waren. Een daarvan is mijn huidige vriend.

  6. Lees ook eens mijn bericht over singles: http://homidlife.com/homo-40-en-nog-steeds-single-midlife-gay-eenzaamheid/. Momenteel ben ik een boek aan het schrijven over 40+ homo’s. Zodra die klaar is komen er weer nieuwe berichten op dit blog. Ik denk er over om een stuk te schrijven over datingtactieken voor 40+ homo’s.

    • Bedankt voor je uitgebreide antwoord. Ik ben het met je eens dat als je op zoek bent naar seks dat je dat ook krijgt en meestal geen liefde. Mijn ervaring is dat de mannen die ik wil mij niet willen (voor een relatie) en de mannen die mij willen, wil ik niet. En het aanpassen van mijn datingprofielen heeft bij mij tot nu toe niets opgeleverd. Ergens doe ik (of toch de ander?) iets verkeerd en ik weet niet wat.
      Ben benieuwd naar je boek en in het bijzonder het deel over datingtactieken:)

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*