Homo, 40+ en nog steeds single

Over kansen, (niet) zoeken, eenzaamheid en happy single gays

Homidlife - Single, homo en 40+

Met single zijn heb ik veel ervaring. Gerekend vanaf mijn 16e ben ik 24 jaar single geweest. Dat is behoorlijk veel voor een man mijn leeftijd. Ik was zo lang single omdat ik allereerst erg lang in de kast zat. Op de middelbare school was ik alleen in het geheim verliefd. In de jaren daarna heb ik een hele reeks onmogelijke liefdes gekend. Ik had seks, maar nooit een serieuze relatie. Pas op mijn 31ste kreeg ik voor de deerste keer een vaste vriend. Dat was een erg leuke tijd, maar deze relatie liep na drie jaar stuk. Gekrenkt als ik was, besloot ik te gaan genieten van het leven als een single homo. Jarenlang had ik alleen maar seksdates. Hoewel ik wel weer verlangde naar een vaste vriend lukte dat steeds maar niet. Teleurgesteld kwam ik op mijn 40ste tot de conclusie dat ik waarschijnlijk geen boyfriend material was.

NIET OP ZOEK ZIJN

Veel homo’s zijn niet op zoek naar een vaste partner. In de online enquête geeft 55 procent van de vrijgezelle midlife mannen aan niet op zoek te zijn. Geen van hen is echter bewust single en wil geen relatie hebben. In de interviews zegt Greg (53) over bewust single zijn: “Nee, daar kies ik niet voor. Het overkomt je gewoon en je dealt er mee.” Mark (56) antwoordde: “Niet bewust.  Ik ben gewoon niet de partner tegengekomen die ik tegen wilde komen. Anderen denken daar wel eens anders over.” Er zijn genoeg redenen waarom mensen single willen zijn. Er zullen genoeg mannen zijn die zeggen: Er is geen echte reden waarom ik single ben. Ik zoek niet. Ik zie wel. Ook zijn er homo’s die, na heel veel mislukte dates, het opgeven en niet verder zoeken.

WEL OP ZOEK ZIJN

Andere homo’s zoeken wel naar een vaste partner. Maar net als heteromannen en vrouwen, zijn er een heleboel redenen waarom alleenstaande homo’s hun Mr/Ms Right nog niet zijn tegengekomen. In de Homidlife enquête geeft 45 procent van de single homomannen aan op zoek te zijn naar een vaste partner. Single homo’s hebben nog een paar extra uitdagingen. Zo kies je jouw seksdate meestal uit op basis van seksuele aantrekkingskracht en niet vanwege zijn bij jou passende karakter. Jouw date doet hetzelfde. Toch proberen de meeste mannen op deze manier liefde te vinden. Vaak wordt een date ook niets zonder dat er een goede reden voor aan te wijzen is. Als gevolg blijf je single.

HOE IS HET OM HOMO, 40+ EN SINGLE TE ZIJN?

In de Homidlife online enquête antwoordt 40 procent met helemaal mee eens of mee eens op de stelling “Ik ben tevreden dat ik single ben”. Helemaal ontevreden of ontevreden 44 procent.  Tijdens de interviews zegt Simon (45): “Het is oké om single te zijn, maar een partner hebben is veel fijner.” Single zijn heeft voor Greg (53) twee kanten. “Ik zeg nooit: ik ben lekker single, want het is ook leuk om een vriendje te hebben. Single zijn heeft z’n voor- en nadelen.” Op de vraag “ik voel me soms eenzaam” antwoordt een krappe meerderheid helemaal mee eens of mee eens. Zo’n 52 procent van de single midlife homo’s geeft in de online enquête aan zich soms eenzaam te voelen. In de Nederlandse documentaire Gay Midlife zegt purser Maarten (55) dat hij voor het eerst in zijn leven alleen is komen te staan. “Dat voelde eerst bedreigend, maar nu ga je die vrijheid waarderen. Je gaat weer dingen ontdekken. Het lijkt wel of je jonger wordt.”

SINGLE ZIJN OP MIDDELBARE LEEFTIJD KAN HET GEVOEL GEVEN DAT JE DE BOOT GEMIST HEBT

Maar terwijl hij zo tevreden is, vraagt Levithan zich ook af in zijn artikel What’s wrong with being single? waarom hij – in sommige opzichten – een partner hebben nog steeds beter vindt dan single zijn. Hij betoogt dat voor de meeste mannen liefde en intimiteit een gevolg zijn van seks. Dit is volgens hem de hoofdreden waarom zoveel homo’s zo single zijn. Rik Isensee schrijft in Are You Ready? dat veel homo’s op een of andere manier vinden dat er iets mis is met je, als je in je midlife nog steeds single bent of geen relatie hebt. Bij midlife homo’s zonder vaste relatie ontstaat een veel voorkomende angst dat het te laat is. Single zijn, geeft je het gevoel dat je de boot gemist hebt.” Maar Isensee schrijft ook dat veel midlife homo’s single zijn omdat ze, toen ze jonger waren, gewoonweg niet klaar waren voor een serieuze relatie.

ALS IK HET OVER ZOU KUNNEN DOEN, ZOU IK ZO WEER EEN FLINK DEEL VAN MIJN VOLWASSEN LEVEN EEN VRIJGEZEL WILLEN ZIJN

In 2012, toostten mijn vrienden en ik op mijn 43ste verjaardag. Op de vraag wat mijn wens was, antwoordde ik dat ik wilde doorgaan met carrière maken, uitgaan en op vakantie gaan. Maar eigenlijk verlangde ik naar liefde, een vast vriendje. Er waren inmiddels negen jaar als single verstreken en begon me regelmatig eenzaam te voelen. Ik ging met een psycholoog praten. Hij stelde vast: Ik was bang voor afwijzing en zocht vooral liefde op de verkeerde plekken (Grindr) met verkeerde, op seks gerichte communicatie. Ik kreeg waar ik om vroeg. Hij stelde voor mijn datingstrategie aan te passen. En dat heb ik gedaan. Maar daarover een volgende keer meer. Inmiddels woon ik samen met mijn lieve vriend. Mijn single leven van een paar jaar geleden lijkt wel op een groot tranendal. En dat was het af en toe ook. Maar ik heb vooral een heerlijke tijd gehad. Als ik het over zou kunnen doen, zou ik zo weer een flink deel van mijn volwassen leven een vrijgezel willen zijn.

SINGLE EN HOMO ZIJN GAAN HEEL GOED SAMEN. DIT GELDT OOK VOOR VEERTIGPLUSHOMO’S

Soms dacht dat ik geen relatie had, omdat er iets mis met mij was. Dat was natuurlijk niet zo. Maar ik ben pas laat, zo rond mijn 42ste, voor eerst serieus gaan nadenken en praten over wat ik met mijn leven wilde en wat belangrijk voor mij was. Ik denk dat dit eerlijk zijn naar mezelf voor de grootste verandering heeft gezorgd. Ik ben dichter bij mezelf gekomen en heb mezelf geaccepteerd. Ik vind mezelf tegenwoordig een stuk authentieker. Misschien stond ik daardoor voor het eerst weer open voor een vaste relatie. Het is alsof ik in mijn midlife – nadat ik zo’n 18 jaar geleden uit de kast kwam – pas echt volwassen ben geworden. Misschien is dit de grootste blessing van midlife.

Ik ben benieuwd wat jij vindt. Dus like en volg mijn blog. Laat vooral van je horen door een reactie te plaatsen. Je kunt ook de anonieme online enquête over homo’s en midlife in te vullen (in ongeveer 15-20 minuten). In mijn boek 40+ Homo’s kun je meer lezen over gay midlife.

OverPhilip
Ik ben homo in de veertig en woon in Amsterdam met mijn vaste vriend. In dit blog schrijf ik over wat ik lees en mee maak als midlife homoman.

9 Comments

  1. Op mijn 22e kwam ik er pas voor uit, alleen bij bekenden. Echter dronk ik veel alcohol en was ik zeer verlegen en werkte 45 uur per week. Op een enkele date na, gebeurde er niet veel. Pas met 32-33 jaar was er ADSL in plaats van inbellen. Een wereld ging open. Chatsites (bestonden nog niet zo lang), profielensites, enz. Toen heb ik veel dates gehad, wel 40 of 50, waarvan 90% met verschillende mensen. Door omstandigheden was ik niet klaar voor een relatie. Had 2x een relatie kunnen hebben, maar het waren mijn types niet en eentje vond ik te oud en de ander zat in een rolstoel, was wel intelligent, maar veel te druk en aanhankelijk. Kon geen minuut stil zijn of hij zei al “wat een stilte”. Maar nog meer dingen knapte ik op af, hoewel hij niet lelijk was, nog zacht uitgedrukt. Daarna begon ik in gewicht toe te nemen (door medicatie) en raakte verslaafd aan die medicatie. Nu, met 45 jaar ben ik er nog niet af en mijn potentie is nog niet de helft van toen ik 33 was. En sommige dingen lijken groter of kleiner (en zijn het ook) door het buikvet. Tja ik zeg maar zoals het is. Zou nu absoluut niet steeds iemand om me heen willen hebben, maar zou toch wel een relatie willen, liefst na afvallen en afbouwen medicatie, meer sporten, etc. Gewoon voor soms af te spreken. In het weekend heb ik geen tijd en doordeweeks wel, dat is ook niet handig. Aangezien ik ook op jonger val (20-30), zal ik wel alleen blijven, tenzij ik echt hard ga trainen, de medicijnen afbouw en 20 kg afval.. Ik vertel de helft nog niet eens, maar de kans dat ik iemand ontmoet schat ik op 0,1%. En als ik nu uit zou gaan, zou ik types aantrekken die ik niet wil.. Dus dan maar vrijgezel. Sommige dagen denk ik er totaal niet aan, nu toevallig wel. Hoop wel voor het getal “5” aan de linkerzijde komt te staan eindelijk er klaar voor te zijn en hopelijk een wat ruimere leeftijdsgrens te hebben, qua wat ik aantrekkelijk vind. Veel werk te doen dus.. Nu nog beginnen..

    • Hoi Adriaan. Dank je voor je bericht en het opschrijven van een deel van jouw verhaal. Het is indrukwekkend om te lezen hoe je met je medicijnverslaving en gewicht kampt. Dat zal soms heel moeilijk voor je zijn. Ik raad je aan toch te proberen van de medicijnen af te komen als dat mogelijk is, en natuurlijk in overleg met je huisarts en/of een verslavingsdeskundige. Mijn gevoel zegt me dat jij je veel beter gaat voelen als je dit deel van je leven onder controle hebt. Door dan ook nog regelmatig te sporten zal je niet alleen afvallen, maar je ook fysiek en mentaal beter voelen. Het is sowieso belangrijk voor veertigplussers om met de gezondheid en fitheid serieus ter te nemen. Met betrekking tot een vaste partner vinden denk ik dat je dan ook sterker in je schoenen zult staan. Ik lees dat je jezelf niet aantrekkelijk genoeg vindt om een date met iemand in de 20 of 30 te krijgen. Je weet net als ik dat het in de homowereld veel om het uiterlijk en leeftijd draait, maar ik geloof ook dat dat niet net enige is. Gedrag, intelligentie, humor, manieren, ervaring en hele hoop andere aspecten zijn ook belangrijk. Wat dacht je bijvoorbeeld van kookkunst of bijvoorbeeld van knuffelen houden? Dat laatste vind ik erg aantrekkelijk. Focus eens bij het zoeken naar een date op wat anders dan fysieke kenmerken. Misschien kun je dan ook buiten je comfort zone van 20-30 jaar rondkijken en daten. Uiteindelijk is een vaste vriend vinden gewoon een getallenkwestie. Daten staat wat mij betreft gelijk aan veel blauwtjes lopen en mismatches, maar ook aan heel veel leuke, gezellige of geile momenten. Uiteindelijk zal je iemand vinden die mentaal bij je past, die om dezelfde dingen lacht en waarmee je veel gemeen hebt. Een soulmate is veel meer dan een stats. Op kantoor zag ik een spreuk hangen: ‘Be the driver of your own destiny, because no one else will do it for you!’ Het is een harde spreuk en makkelijk gezegd, maar er zit wel een waarheid achter.

  2. Hoi Tellemlikeitis, bedankt voor je reactie. Ik heb het toen wel gelezen, maar daarna dit uit het oog verloren. Kwam het toevallig tegen, iets meer dan een jaar later. Als ik het zo lees, dan is er vrijwel niets veranderd in dat jaar, daar schrik ik dan (lichtelijk) van. Mijn gezondheid ging wel wat achteruit door diabetes II, wat wel weer leidt tot ‘hulp zoeken’. Verder ben ik wel wat afgevallen, maar nog niet genoeg en de medicijnen gebruik ik minder van dan vroeger, heb niet eens afgebouwd, ik bleef op een redelijk niveau hangen. Nog veel hoger dan de maximale dagdosis, maar vergeleken bij enkele jaren geleden bijna de helft.. / Leeftijd is een getallenkwestie inderdaad. Zoals jij zegt, zou een ‘soulmate’ belangrijker zijn dan dates e.d. hoewel ik dat laatste niet meer doe, alleen bij hoge uitzondering. Lijkt met leuk als je dit zou lezen, maar ik sla dit niet op, dus als je antwoord geeft, zal ik het bij toeval lezen, tenzij ik een melding van een reactie krijg per mail. Groeten en bedankt, ‘Adriaan’.

  3. Ik kwam pas op mijn 31ste jaar uit de kast dat ik homo was, dus al best laat voor een man die eigenlijk al vanaf zijn 13 wist dat ie op mannen viel, maar heb na mijn coming-out wel paar korte relaties gehad van 6 tot 12 maanden maar nooit echt langdurig. Nu ben ik 41 en ook niet echt opzoek, maar ik laat de deur altijd ergens op een kier openstaan mocht ik ooit de ware man nog eens tegen komen, maar voor nu bevalt mijn single leventje ook best goed.

    • Hoi Sam. Dankjewel voor je reactie. Het is goed om te lezen dat je tevreden bent met je leven. Met jou zijn er een heleboel single homomannen die hartstikke tevreden zijn met hun leven.

  4. “Maar ik ben pas laat, zo rond mijn 42ste, voor eerst serieus gaan nadenken en praten over wat ik met mijn leven wilde en wat belangrijk voor mij was. Ik denk dat dit eerlijk zijn naar mezelf voor de grootste verandering heeft gezorgd. Ik ben dichter bij mezelf gekomen en heb mezelf geaccepteerd. Ik vind mezelf tegenwoordig een stuk authentieker” Precies dat ervaar ik ook. Ik heb nog zoveel in te halen voor mijn gevoel van de tijd dat ik het leven niet zo serieus nam of niet helemaal mee deed. Ik ben tot mijn 40ste single geweest op een paar kortere relaties na. Ik heb de leukste man gevonden die ik me niet eens kon voorstellen en ik voel me zo veilig bij hem. Toen ik hem ontmoette, hield ik zelfs nog de boot af maar hij heeft mijn hart gewonnen en ik heb nu bijna 5 jaar verder nog geen dag spijt dat ik de stap heb genomen.

    • Hoi Jilles, wat leuk om te lezen dat jij een soort zelfde ervaring hebt gehad als ik destijds. En nu al weer vijf jaar samen met je vriend. Lekker gevoel hé? Het is aan de ene kant vreemd dat we die hele lange periode single zijn nodig hadden om liefde tegen te komen, aan de andere kant was dat blijkbaar een goed pad voor jou en ook voor mij.

  5. Op m’n 22ste ontmoette ik de man van mijn leven toen ik bij een vriend logeerde in Benidorm. José was zijn naam en we zijn bijna 38 jaar samen gebleven, eerst in Spanje en later in Nederland getrouwd voor de Spaanse- en Nederlandse wet. Helaas overleed José afgelopen december aan een hartstilstand en al onze plannen en dromen vielen in duigen.
    Ik mis hem ontzettend, elke dag is een worsteling maar toch ben ik blij liefde te hebben gekend. De bijna 38 jaar neemt niemand mij af. Openstaan voor een nieuwe relatie kan ik nog niet, misschien in de toekomst.
    Met mijn verhaal wil ik zeggen..sta open voor een vaste relatie, liefde is geweldig en zo belangrijk. Het is een essentieel deel van het leven.

    • Hallo Jan. Oef, ik kreeg een brok in mijn keel toen ik jouw bericht las. Heel verdrietig, maar ook heel mooi. Het is erg goed om te lezen dat je als jongeman op vakantie de liefde van je leven tegenkwam, met hem trouwde en zo lang samen met hem was. Een perfect scenario. Maar wat moet het gemis van José nu hard voor je zijn. Ik wens jou de komende tijd heel veel sterkte toe en hoop dat je in de toekomst toch weer de liefde zal vinden. Dank je voor het plaatsen van je reactie op dit artikel.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*